گل غایب

از پس پرده نگام کن

که غروب انتظارم

منو بی حادثه دریاب

که دیگه طاقت ندارم

در سحر گاه نیایش

یاد تو عطر لبامه

بی تو پرسه های ممتد

شاهد شب گریه هامه

گل نرگس خیالم

خوشتر از فصل بهاره

همه فصلای عمرم

بی تو غرق انتظاره

غربت دلگیره جمعه

از نبودن نگاته

گل غایب محبت

دل اسیره گریه هاته