در سوگ حضرت زهرا

دیشب به یاد حضرت زهرا گریستم
اشکم روان شد و همچو دریا گریستم
ناله در ماتم رسول خدا زدم
من هم به یاد دختر طاها گریستم
اشکم امان نداد که بگویم از فدک
من به رنج های مریم کبری گریستم
یاد علی کردم و تنهایی بتول
بر های های گریه زهرا گریستم
غیر از بتول یاری مولا کسی نکرد
من به دستهای بسته مولا گریستم
آتش زدند خانه زهرا چو دشمنان
از کینه و شقاوت ددها گریستم
به تنگ آمد از ناله زهرا در آن شب
از این همه صبوری مولا گریستم