خزون نا امیدی

من تو نبض هر ترانه جون میدم به یاد چشمات

می نگارم تا قیامت بی تو از شمیم لبهات

برق چشم ناز نینت با ستاره خو گرفته

که به یادت هر سپیده چشم خورشید سو گرفته

توی خاموشی چشمات شب من در التهابه

انگاری که این غریبه بد جوری در تب وتابه

تو غبار بی کسی ها غم شریک لحظه هامه

چشم پاک و نازنینت حرمت چکامه هامه

در خزون نا امیدی یاد تو گل بهاره

بی تو این دل رمیده شوقی به دنیا نداره